Druciane korytko kablowe: zastosowania, typy, zasady bieżni i przewodnik po zginaniu

Korytko kablowe z drutu to otwarty system wsparcia strukturalnego do prowadzenia i ochrony kabli elektrycznych w zastosowaniach komercyjnych, przemysłowych i coraz częściej mieszkaniowych. Kabel do tacy może można używać w pomieszczeniach mieszkalnych w określonych warunkach NEC. Korytko kablowe jest sklasyfikowany jako tor wyścigowy zgodnie z NEC. Korytko siatkowe można wygiąć na miejscu za pomocą prostych narzędzi ręcznych, bez konieczności cięcia.

Co to jest przewód kabla korytka?

Kabel korytkowy (kabel TC) to fabrycznie zmontowany kabel wielożyłowy, specjalnie wyszczególniony i przystosowany do instalacji w systemach korytek kablowych. Jest zdefiniowany pod NEC Artykuł 336 i UL 1277 i różni się od standardowego drutu budowlanego pod kilkoma ważnymi względami:

• Zawiera dwa lub więcej izolowanych przewodów, często z ogólną osłoną z PCV, nylonu lub trudnopalnego tworzywa termoplastycznego.
• Płaszcz zewnętrzny jest odporny na obciążenia mechaniczne, ekspozycję na promieniowanie UV oraz olej i wilgoć występujące w otwartych korytkach kablowych.
• Jest dostępny w konfiguracjach sterowania, zasilania i oprzyrządowania — powszechnie stosowanych w zakładach produkcyjnych, centrach danych, zakładach petrochemicznych i zakładach użyteczności publicznej.
• Przewody mają zakres od 18 AWG (sterowanie) do 1000 kcmil (moc), przy napięciu znamionowym zazwyczaj 600 V lub 1000 V.

Typowe oznaczenia kabli korytek obejmują TC-ER (Odsłonięty odcinek, odpowiedni do bezpośredniego narażenia w korytku kablowym bez przepustu kablowego), TC-ER-JP (z dodatkową kurtką i ochroną UV) oraz PLTC (Kabel z ograniczoną mocą, do oprzyrządowania o niskim zużyciu energii). Dodatek „ER” ma kluczowe znaczenie — umożliwia poprowadzenie kabla w odsłoniętym miejscu pomiędzy korytkiem kablowym a sprzętem bez konieczności stosowania przejścia w kanale kablowym, co pozwala zaoszczędzić znaczne koszty pracy w dużych projektach przemysłowych.

Kabel korytkowy różni się od przewodu budowlanego THWN lub XHHW tym, że przewód budowlany wymaga przez cały czas obudowy bieżni (przepustu kablowego, korytka kablowego lub korytka kablowego), podczas gdy kabel TC-ER może łączyć krótkie odsłonięte odcinki zgodnie z NEC 336.10(7).

Czy można używać kabla korytkowego w budynkach mieszkalnych?

Tak – ale pod ważnymi warunkami. Artykuł 336.10 NEC zawiera listę dozwolonych zastosowań kabla korytka, a zastosowania mieszkaniowe są dozwolone, jeśli spełnione są następujące kryteria:

• Typ kabla TC lub TC-ER muszą być wymienione dla aplikacji i zainstalowane zgodnie z NEC 336.10.
• w domy jedno i dwurodzinne , Kabel TC jest dozwolony tylko w korytkach kablowych. Nie można go prowadzić luzem przez ściany lub ukryte przestrzenie, tak jak kabel NM (Romex).
• w domy wielorodzinne , kabel TC jest akceptowany w korytkach kablowych, kanałach kablowych lub jako okablowanie otwarte, gdzie napięcie nie przekracza 150 V względem ziemi, a przewody są nie mniejsze niż 12 AWG – zgodnie z NEC 336.10(6).
• Kabel TC-ER może biec pomiędzy podajnikiem a podłączonym urządzeniem przez maksymalnie 1,8 m (6 stóp) bez dodatkowego zabezpieczenia, pod warunkiem, że nie ulegnie uszkodzeniu fizycznemu.

W praktyce najczęściej spotykane są korytka kablowe i kable TC domowe instalacje fotowoltaiczne , gdzie właściciele domów i instalatorzy prowadzą okablowanie fotowoltaiczne przez odsłonięte tace w garażach, strychach lub pomieszczeniach mechanicznych. Pojawiają się także w wysokiej klasy domy na wymiar z pomieszczeniami z okablowaniem strukturalnym, systemami automatyki domowej i wyeksponowaną estetyką wnętrz przemysłowych.

W przypadku większości standardowych nowych konstrukcji mieszkaniowych, NM-B (Romex) pozostaje dominujący, ponieważ jest tańszy i szybszy w montażu bez systemu korytek. Jednakże w przypadku projektów renowacyjnych z dostępnymi sufitami lub architekturą z odsłoniętymi belkami korytko kablowe z kablem TC stanowi czystą, zorganizowaną i zgodną z przepisami alternatywę, która znacznie ułatwia przyszłe dodawanie i zmiany.

Czy korytko kablowe jest bieżnią?

Tak — zgodnie z NEC korytko kablowe jest klasyfikowane jako bieżnia. Artykuł 392 NEC reguluje systemy korytek kablowych, a norma NEC 100 definiuje bieżnię jako „zamknięty kanał z materiałów metalowych lub niemetalowych, zaprojektowany specjalnie do przechowywania przewodów, kabli lub szyn zbiorczych”. Korytko kablowe spełnia tę definicję.

Klasyfikacja ta ma kilka praktycznych konsekwencji:

Warto zauważyć, że korytko kablowe różni się od kanałów i ciągów kablowych pod jednym zasadniczym względem: nim jest otwarte , nie załączone. Ta otwartość poprawia odprowadzanie ciepła (dlatego zasady wypełniania są mniej restrykcyjne niż w przypadku rur osłonowych pod względem objętości), ale wymaga, aby wszystkie zainstalowane w nich kable były niezależnie przystosowane do stosowania w korytkach.

Niektórzy inżynierowie i inspektorzy nieformalnie traktują korytko kablowe po prostu jako „system wsporczy”, a nie bieżnię — jest to technicznie niepoprawne w świetle NEC i może prowadzić do niewłaściwego doboru kabla, pominięcia uziemienia i nieudanych inspekcji. Z punktu widzenia zgodności z przepisami zawsze traktuj korytko kablowe jako bieżnię.

Jak wygiąć korytko siatkowe

Korytko kablowe z siatki drucianej (zwane także korytkiem z koszem drucianym lub kanałem drucianym) to najbardziej elastyczny typ korytka kablowego do produkcji w terenie. W przeciwieństwie do korytek drabinkowych lub korytek z pełnym dnem, siatkę drucianą można zginać, ciąć i kształtować na miejscu za pomocą podstawowych narzędzi ręcznych — nie jest wymagany żaden specjalny sprzęt do gięcia.

Narzędzia, których potrzebujesz

• Szlifierka kątowa lub nożyce do prętów (do cięcia drutów wzdłużnych)
• Szczypce płaskie lub liniowe
• Miara i marker
• Pilnik lub szlifierka do gratowania przyciętych końcówek
• Opcjonalnie: szablon do gięcia lub drewniany blok szalunkowy zapewniający stały promień

Łuk poziomy (zakręt płaski)

• Zaznacz linię środkową zagięcia na podstawie tacy za pomocą markera.
• Zidentyfikuj wewnątrz przewodów promieniowych (dół korytka) — należy je przyciąć, aby umożliwić dociśnięcie korytka na zagięciu.
• Za pomocą nożyc do prętów lub szlifierki kątowej wytnij dolne druty podłużne w miejscu zagięcia — zazwyczaj co drugi drut w przypadku zgięcia pod kątem 45° lub wszystkie przewody w przypadku zgięcia pod kątem 90°.
• Nie przecinaj boczne szyny — przenoszą obciążenie konstrukcyjne i muszą pozostać ciągłe na zakręcie.
• Stopniowo wyginaj ręcznie tacę do wymaganego kąta. Aby wykonać skręt o 90°, należy dążyć do uzyskania minimalnego promienia wewnętrznego wynoszącego 1× szerokość tacy (np. taca o szerokości 300 mm powinna mieć promień wewnętrzny co najmniej 300 mm).
• Użyj szczypiec, aby ponownie zamknąć lub zacisnąć odcięte końcówki przewodów na ramie korytka, aby zapobiec zaczepianiu się kabla.
• Usuń zadziory ze wszystkich przeciętych końcówek drutu za pomocą pilnika — odsłonięte końcówki drutu stwarzają ryzyko ścierania płaszcza kabla.

Łuk pionowy (wzrost lub spadek)

• Zaznacz linię środkową zagięcia na bocznych szynach tacy.
• Wytnij przewody szyny bocznej po wewnętrznej stronie zagięcia (po stronie ściskanej) w miejscu zagięcia.
• Druty podstawy pozostają nieobcięte — stają się stroną naprężającą i utrzymują kształt zagięcia.
• Zegnij w górę lub w dół pod wymaganym kątem i zaciśnij obcięte końce równo.
• W przypadku spadków przekraczających 300 mm zamiast gięcia w terenie należy zastosować fabrycznie wykonany trójnik pionowy lub kolanko — pozwala to zachować nośność i estetykę.

Kluczowe zasady i ograniczenia dotyczące zginania

Kiedy zamiast tego zastosować okucia fabryczne

Gięcie w terenie jest praktyczne w przypadku drobnych korekt trasy — małych poziomych odchyleń, delikatnych wzniesień lub krótkich spadków. W następujących scenariuszach należy zamiast tego zamówić łączniki produkowane fabrycznie:

• Szerokość tacy przekracza 450–600 mm
• Instalacja jest w lokalizacja korozyjna lub sklasyfikowana (niebezpieczna). gdzie przecięte końce drutu mogą przyspieszyć korozję lub stworzyć ryzyko zapłonu
• Łuk wytrzyma znaczny ciężar kabla (zasilacze powyżej 4/0 AWG)
• Instalacja wymaga spójnej, możliwej do sprawdzenia estetyki (pomieszczenia czyste, centra danych, odsłonięte wnętrza architektoniczne)
• Potrzebnych jest wiele identycznych zagięć — łączniki fabryczne są szybsze i bardziej spójne, gdy ilość uzasadnia koszt