Jeśli potrzebujesz pomocy, skontaktuj się z nami
Określanie zła korytko kablowe z drutu zwiększa koszty na każdym etapie — przeprojektowane podpory, przeróbki podczas instalacji i przedwczesna wymiana w środowiskach korozyjnych. W tym przewodniku znajdują się odpowiedzi na cztery najważniejsze decyzje: dopasowanie projektu, trwałość materiału, prawidłowy rozmiar i wybór rodzaju tacy, która rzeczywiście zmniejsza koszty robocizny.
Wybór korytka kablowego rozpoczyna się od środowiska i rodzaju kabla, a nie od ceny. W projektach komercyjnych i przemysłowych dominują cztery rodzaje tac, z których każdy ma określoną rolę.
Otwarta konstrukcja kosza drucianego umożliwia maksymalny przepływ powietrza wokół kabli, upraszcza kontrolę wzrokową i umożliwia dodawanie kabli bez demontażu. Idealny do niskonapięciowego okablowania danych, światłowodów i okablowania komunikacyjnego, gdzie liczy się rozpraszanie ciepła.
Dwie podłużne szyny połączone szczeblami. Otwarta konstrukcja obsługuje ciężkie kable elektroenergetyczne na rozpiętościach 1,5–3 m bez podpór pośrednich. Standard branżowy w zakresie dystrybucji energii średniego i wysokiego napięcia w zakładach produkcyjnych i użyteczności publicznej.
Całkowicie zamknięta podstawa chroni kable przed kapiącą cieczą, spadającymi śmieciami i zakłóceniami elektromagnetycznymi. Wymagane w środowiskach przetwórstwa spożywczego, farmaceutycznego i petrochemicznego, gdzie krytyczne znaczenie ma zanieczyszczenie lub integralność sygnału.
Dziurkowana podstawa zapewnia częściowe wsparcie i umiarkowaną wentylację. Najbardziej wszechstronny wybór dla budynków, w których na tym samym odcinku prowadzone są kable zasilające i sygnałowe, oferujący praktyczną równowagę pomiędzy ochroną a przepływem powietrza.
Druciane korytko kablowe to sztywny system konstrukcyjny przeznaczony do podtrzymywania i prowadzenia kabli elektrycznych w bezpiecznej, zorganizowanej i możliwej do kontroli ścieżce — zastępuje kanał kablowy w zastosowaniach, w których priorytetami są elastyczność, przepływ powietrza i łatwość modyfikacji.
Wybór materiału określa odporność na korozję, nośność i całkowity koszt posiadania. Każdy z czterech podstawowych materiałów używanych do produkcji drucianych korytek kablowych nadaje się do innego środowiska.
| Materiał | Odporność na korozję | Ładowność | Najlepsze środowisko | Koszt względny |
| Stal ocynkowana ogniowo | Wysoka (bariera cynkowa) | Bardzo wysoki | Outdoor, industrialny, nadmorski | Średni |
| Stal ocynkowana galwanicznie | Umiarkowane | Bardzo wysoki | Suszenie w pomieszczeniu, lekka reklama | Niski |
| Stal nierdzewna (304/316) | Znakomity (316 dla zastosowań morskich/chemicznych) | Wysoka | Chemiczny, spożywczy, morski | Wysoka |
| Włókno szklane (FRP) | Doskonały (niemetalowy) | Średni | Wysoka-chemical, explosive zones | Wysoka |
Stal ocynkowana ogniowo zapewnia najlepszą równowagę w przypadku większości instalacji przemysłowych i zewnętrznych. Powłoka cynkowa nałożona o grubości 45–85 mikronów zapewnia samonaprawiającą się barierę — jeśli powierzchnia zostanie zarysowana, otaczający cynk migruje, chroniąc odsłoniętą stal. W środowiskach przybrzeżnych lub chemicznych, w których występuje mgła solna lub opary kwasu, stal nierdzewna klasy 316 przewyższa wszystkie alternatywy i uzasadnia swoją najwyższą jakość w okresie 20–30 lat instalacji.
Grubość powłoki cynkowej korytka kablowego z drutu ocynkowanego ogniowo — główny czynnik decydujący o trwałości korozyjnej. EN ISO 1461 określa minimalną grubość 45 mikronów na kształtownikach stalowych o grubości powyżej 3 mm. Tace o wartościach znamionowych poniżej tego progu nie nadają się do użytku na zewnątrz lub w wilgotnym środowisku.
Rozmiar tacek zależy od dwóch niezależnych obliczeń: współczynnika wypełnienia i rozpiętości konstrukcyjnej. Obydwa muszą być spełnione — korytko, które pasuje do kabli, ale zwisa między wspornikami, lub korytko, które jest odpowiednie pod względem konstrukcyjnym, ale jest przepełnione, ma nieprawidłowe wymiary.
Zarówno krajowe przepisy elektryczne (NEC), jak i normy IEC określają, że wypełnienie korytka kablowego nie może przekraczać 40% przekroju użytkowego korytka w przypadku kabli zasilających i 50% w przypadku kabli sygnałowych i sterujących. Ten dodatek zapewnia przestrzeń powietrzną do rozpraszania ciepła i miejsce na przyszłe dodania kabli bez konieczności zmiany trasy.
Oblicz całkowite pole przekroju poprzecznego wszystkich kabli, które mają zostać zainstalowane, łącznie z przewidywanymi przyszłymi dodatkami. Dodaj 25% do bieżącej sumy jako zasiłek zabezpieczający na przyszłość.
Podziel skorygowaną sumę kabli przez 0,40 (kable zasilające) lub 0,50 (kable sygnałowe), aby określić minimalny wymagany przekrój poprzeczny korytka w mm2.
Standardowe szerokości tac wynoszą 50, 100, 150, 200, 300, 450 i 600 mm. Wybierz najwęższą szerokość standardową, która odpowiada obliczonemu przekrojowi. Typowe głębokości to 50 mm i 100 mm — głębsze korytka pasują do ciężkich kabli elektroenergetycznych.
Upewnij się, że znamionowe obciążenie rozłożone wybranego korytka (kg/m) przy rozstawie podpór przekracza obliczoną masę kabla na metr. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej rozpiętości zmniejsz odstępy podpór lub zwiększ grubość tacy.
Korytko z siatki drucianej — konstrukcja z otwartym koszem — niezmiennie zapewnia najniższy koszt instalacji na metr w projektach kabli niskiego napięcia i transmisji danych. Na tę przewagę składają się trzy czynniki.
W przypadku projektów łączących zarówno zasilanie, jak i przesyłanie danych, strategia dzielonego podajnika zmniejsza całkowity koszt instalacji: korytko kablowe z drutu (siatka) dla warstwy danych i komunikacji, drabinka dla szkieletu dystrybucji zasilania. Utrzymanie minimalnej odległości 200 mm pomiędzy dwoma biegami spełnia wymagania dotyczące segregacji zakłóceń elektromagnetycznych bez dodatkowych kosztów ekranowania.